درود به همه.

من عاشق شعرم و شعر رو بهترین وسیله برای بیان احساسم میدونم.همیشه شاعرای بزرگی متل فروغ و احمد شاملو و اخوان ثالث و سهراب و هوشنگ ابتهاج و بزرگان دیگری که هر کدام به نوبه ی خودشان سهم بزرگی در ترویج فرهنگ ایرانی داشتن برام اونقدر مقدس هستن و معتقدم که اگه اینا نبودن حکومتها میتونستن هر فرهنگ تصنعی رو در مویرگ ها و رگهای  مردم تزریق کنن باید یادی کنم در اینجا ازپدر بزرگ واقعی ملت ایران یاد از کسی که اگر بگویم امروز نام ایرانی و ایرانیت و فرهنگ و تمدن ما به خاطر کار بزرگ او به جای مانده به حق سخنی به گزاف نگفته ایم.فردوسی بزرگ .دعا میکنم که یک روزی مردم ما فردوسی رو به درستی و آنچنان که شایسته اش است بشناسن...و آنروز همان روزی خواهد بود که ایرانیان از دست این دوراهی بی هویتی که سالیان سال است که بر سرشان سایه انداخته نجات پیدا میکنن!به امید آن روز...

از اول حرفم یه کم فاصله گرفتم..الان دارم به این ترانه ی داریوش گوش میدم...شقایق!!باز یه احساس دلتنگی غریب داره تمام وجودمو فرا میگیره...یه احساس تنهایی که داره از ریشه منو میسوزونه.....به قول داریوش عزیزم:

**شقایق اینجا من خیلی غریبم آخه اینجا کسی عاشق نمیشه**

**عزای عشق غصش جنسه کوهه دل ویرون من از جنس شیشه**

**شقایق آخرین عاشق تو بودی تو مردی و پس از تو عاشقی مردی**

**تو رو آخر سراب عشق و حسرت ته گل خونه های بی کسی برد**

               شقایق وای شقایق گل همیشه عاشق

واقعا وقت به همدیگه دقیق میشیم میبینیم که خیلی ضد ارزش ها و نابه هنجاریها داره جای ارزش ها و فرهنگ های اصیلمون رو میگیره.علتش چیه؟؟ چرا اینقدر عوض شدیم؟

فرهاد و شیرین مال تو قصه هاست عشق و عاشقیهامون هم تحت تاثیر همین موارد قرار گرفته.خیلی دلم گرفته بود ولی وقتی اومدم اینجا حرفامو نوشتم تا حدودی خالی تر شدم

خدایا من خوشبختی رو در آوج آرامش میبینم و پیدا کردم پس این آرامشو از من دریغ نکن به خودت قسم که الان بیش از هر زمان دگری به آرامش احتیاج دارم....

بابت نظرات گرمتون بسیار سپاسگذارم به ویژه استاد عزیزم آقای دادفر ودوستان دیگری که صمیمانه از حضورشون نو این وبلاگ بر این حقیر منت میذارن.

تا درودی دگر بدرود!

                                                                                     شبگرد تنها سامان.س

نوشته شده در جمعه هجدهم خرداد 1386ساعت 15:55 توسط سامان| |