سقوط
کسی حرف منو انگار نمی فهمه
ماها ثابت کردیم که مرد حرفیم تا اینکه مرد عمل باشیم.جمله های بی روح و منحوس امید دهنده دگر چاره ساز نیست یا حداقل برای کسانی جوابگوست که خود ساخته روحی باشن ولی پیکر نحیف و بی جون من از این شلاق ها و تازیانه های جبر وارانه ی این زندگی پر تلاطم نه تنها خسته بلکه درمانده و ناتوان شده اند. به زبان ساده و با ادبیات عامیانه که قابل درک باشد بایستی بگویم که بریدم.وای برمن اگر تو آن گمگشته ام بودی و من ................. می خوام تنهایی منو از پا در بیاره .می خوام واسه یه بارم که شده به خواسته ی کائنات در قبال ضمیران دوگانه ام جامه ی عمل بپوشانم. طبیعت من در اختیار توام.پس برای نابودیم لحظه ای درنگ نکن.تلاشت رو بکن.نمی خوام حداقل تو شرمنده ی کسی یا چیزی بشی. خسته ام.خسته.بدرود حیات جاویدان.بدرود روزای قشنگ.بدرود خاطراتی که توامان منو شاد میکنی یا عذاب میدی و درود بر نیستی.درود بر مرگ.درود بر تنهایی از پا در آورنده و بدرود به شمایی که حتی وقت اینو ندارید و حوصله نمی ذارید گه این مطلب رو بخونید.
| Design By : Night Skin |
اگه از وبلاگم دیدن می کنی نظر یادت نره«...من از مردم همین شهرم. همهی آدمهای این شهر رو هم دوست دارم. چون تقریباً هیچکدومشون رو نمیشناسم.
دل مشغولی های من تو زندگی خانواده ی عزیزمه که شیشه عمر من دست اوناست.به شعر و نوشتن خیلی علاقه دارم.وبلاگم رو خیلی دوست دارم و در واقع صمیمی ترین و عزیزترن دوستمه!که به هیچ قیمتی حاضر به از دست دادنش نیستم.وبلاگنویسی رو از سال 82 شروع کردم .اول از بلاگفا یه مدتی هم در میهن بلاگ و این اواخر که دوباره به بلاگفا برگشتم.دلم میخواد اگه خدا عمری باقی گذاشت فقط تو این وبلاگ بنویسم مگر اینکه سیستم بلاگفا واسش مشکلی پیش بیاد وگرنه اینجا اولین و آخرین خونه ی منه.
